دیابت بی مزه (Diabetes insipidus)

دیابت بی مزه (Diabetes insipidus)

دیابت

دیابت بی مزه نوعی اختلال متابولیکی ناشی از آسیب سیستم هیپوفیز عصبی (نوروهیپوفیز) است. دیابت بی مزه با دفع مقدار بیش از حد ادرار و تشنگی بیش از اندازه مشخص می شود و علت آن، تولید یا ترشح ناقص هورمون ضد ادراری (ADH) یا ناتوانی لوله های کلیوی برای نشان دادن پاسخ به ADH است.

نشانه های دیابت بی مزه

علایم بیماری دیابت بی مزه به ندرت، خود به خود و در اثر مصرف بیش از حد آب ایجاد می شوند. ممکن است این بیماری اکتسابی، فامیلی، با علت ناشناخته، عصبی، با منشاء کلیوی یا با عامل روانی باشد. حجم ادرار ۲۴ ساعته به بیش از ۵۰ میلی لیتر بر حسب هر کیلوگرم وزن بدن یا (بیش از ۱۰ لیتر) می رسد و در نتیجه تکرر ادرار، بی اختیاری ادرار در شب و یا ادرار بیش از حد در هنگام شب ایجاد می شود که ممکن است به اختلال خواب و خستگی یا خواب آلودگی در طول روز منجر شود. علل متعددی می توانند موجب بروز دیابت بی مزه با منشاء هیپوفیز و یا با منشاء کلیوی شوند. از شایع ترین علل دیابت بی مزه ضربه مغزی یا جراحی های انجام شده در جمجمه است.

تشخیص دیابت بی مزه با استفاده از آزمایش محرومیت آب صورت می گیرد که در اثر آن حجم ادرار، افزایش و اسمولالیته آن کاهش پیدا می کند.

درمان دیابت بی مزه در موارد خفیف بیماری ضروری نیست. در موارد شدیدتر، از وازوپرسین به شکل تزریق در داخل عضله یا اسپری بینی استفاده می شود. داروهای ادرارآور تیازیدی گاهی با تخلیه نمک، دفع ادرار را تا ۵۰ درصد کاهش می دهند.

توجه:

شیرخواران ،بچه های کوچک و افراد مسن به ویژه نسبت به عوارض خطرناک ناشی از کم آبی بدن آسیب پذیر هستند و از این رو پایش بسیار دقیق در موارد مشکوک بیماری، به ویژه پس از جراحی یا ضربه مغزی ضرورت دارد.

درمان دیابت بی مزه

دیابت بی مزه

اگر علت این بیماری کمبود هورمون DDAVP باشد برای درمان این بیماری، هورمون مورد نظر تهیه شده و همانند قطره ی بینی یا اسپری مصرف می ‌شود و از آن جا که هورمون DDAVP بسیار کوچک است، از طریق استنشاق مخاط بینی جذب و اثرگذار است، ولی اگر این بیماری بر اثر اختلال در کلیه باشد، باید ابتدا بیماری کلیوی درمان شود.

معمولا درمان بیماری تا آخر عمر است و بیمار باید همیشه از قطره استفاده کند.

بهترین درمان دیابت بی مزه

گاهی در ایام حاملگی شاهد تشدید بیماری هستیم که بنابه صلاح پزشک متخصص، دوز دارو تغییر می‌ کند ولی آن چه در این بیماری اهمیت دارد، آن است که هر قدر از این دارو کمتر خورده شود و کمتر آب نوشیده شود، کلیه جذب بهتری خواهد داشت زیرا همانطور که می دانید از علائم مهم این بیماری موارد زیر است:

پُرادراری (دفع مقدار زیاد ادرار رقیق و بدون رنگ تا ۱۵ لیتر در روز‌)، تشنگی بیش از حد و پُرنوشی که تقریبا در تمام بیماران مبتلا به دیابت بی‌ مزه دیده می ‌شود.

منبع: وب سایت دکتر دهقان منشادی

اطلاعات بیشتر درمورد بیماری دیابت را اینجا بخوانید

ارســال دیــدگــاه