فتق هیاتال

فتق هیاتال

قفسه سینه شما توسط یک صفحه عضلانی گنبدی شکل به نام دیافراگم، از شکم جدا می شود. مری برای رسیدن به معده باد از خلال یک منفذ (شکاف) که در دیافراگم قرار دارد، عبور کند.

اگر بافت های اطراف این منفذ ضعیف شوند، قسمتی از معده از خلال این سوراخ به داخل حفره قفسه سینه بیرون می زند. به این حالت فتق هیاتال گویند. تصور می شود علت این فتق، ضعف بافت های نگه دارنده در ناحیه اتصال آن ها به دیافراگم باشد. این ضعف احتمالا به دلیل افزایش فشار داخل شکم، به عنوان مثال چاقی، ایجاد می شود.

فتق های هیاتال شایع هستند. حدود ۲۵ درصد از کل افراد بالای ۵۰ سال به فتق هیاتال مبتلا هستند. از آنجا که اکثر این فتق ها هیچ علامت یا نشانه ای ندارند، معمولا تشخیص داده نمی شوند. در حقیقت، آنها اغلب به طور تصادفی در یک عکس اشعه X قفسه سینه کشف می شوند. در این عکس می توان قسمتی از معده را که وارد حفره قفسه سینه شده است، مشاده کرد. فتق های هیاتال به کرات در مبتلایان به سوزش سردل که تحت آزمایش عکس برداری با اشعه X پس از بلع باریم قرار می گیرند، کشف می شود. بعید است یک فتق هیاتال کوچک، مشکلی جدی ایجاد کند و به خودی خود بیماری خطرناکی نیست.

فتق های بزرگ که در آنها بخش عمده ای از معده در بالای دیافراگم قرار می گیرد، ممکن است موجب خونریزی آهسته و در نتیجه کم خونی فقر آهن شوند. خطرذاتی ولی بسیار نادر یک فتق بزرگ، احتقان (گیرافتادگی) معده است. در این وضعت، معده مبتلا به فتق، به شدت فشرده می شود به حدی که جریان خون آن بسیار کاهش می یابد. علایم معمول آن عبارتند از درد مداوم قفسه سینه و بلع دشوار، این حالت یک اورژانس پزشکی است و شاید به جراحی فوری نیاز داشته باشد.

منبع: کتاب جامع سلامت خانواده، جلد دوم

ارســال دیــدگــاه