هیسترکتومی

هیسترکتومی به برداشتن رحم گفته می شود.

هیسترکتومی به دلایل زیر انجام می پذیرد:
سرطان اندومتر
اندومتریوز شدید و یا فیبروئید
خونریزی شدید و غیرقابل کنترل
بیرون زدگی رحم از مهبل (افتادگی رحم)

برداشتن رحم

انواع هیسترکتومی:

انواع گوناگونی از هیسترکتومی وجود دارد. در نوع سوپراسرویکال (بالا گردن رحم) گردن رحم در محل باقی می ماند. در هیسترکتومی کلی، کل رحم به همراه گردن رحم برداشته می شود. هیسترکتومی کامل به همراه سالپنژو اوفورکتومی دوطرفه به برداشتن رحم، سرویکس، لوله های فالوپ و هر دو تخمدان اطلاق می شود. هیسترکتومی تهاجمی یا رادیکال معمولا برای سرطان های سرویکس به کار برده می شود و در آن علاوه به قسمت های ذکر شده، قسمت های ابتدایی مهبل و گره های لنفی نیز برداشته می شوند.

روش انجام هیسترکتومی:

برای انجام هیسترکتومی جراح شکافی افقی موازی و بالای موهای منطقه شرمگاهی و یا عمودی از ناف تا موهای منطقه شرمگاهی ایجاد می کند.

دوران بهبودی پس از عمل تا ۶ هفته به طول می انجامد. گاهی پزشک برای بیماری های غیر بدخیم، روش هیسترکتومی از راه مهبل را به کار می برد که در آن نیازی به برش شکم نیست. برخی جراحان حین هیسترکتومی مهبلی از لاپاراسکوپ نیز استفاده می کنند. بهبودی نسبت به عمل هیسترکتومی از راه شکم، سریع تر و آسان تر است. هر دو نوع هیسترکتومی ۱ تا ۲ ساعت به طول می انجامد و نیاز به بیهوشی عمومی دارد.

برای درمان تومور رحمی یا تومورهای بزرگ تخمدان جراحان از روش هیسترکتومی شکمی استفاده می کنند. برای درمان افتادگی رحم، هیسترکتومی مهبلی ترجیح داده می شود. برخی جراحان به منظور پیشگیری از سرطان تخمدان پس از ۴۰ سالگی تخمدان ها را برمی دارند، اگرچه هنوز این امر مورد بحث است. زیرا از سویی سرطان تخمدان کشنده است به طوری که میزان بهبودی قطعی آن تنها ۱۰ تا ۲۰ درصد است و این سرطان با برداشتن تخمدان قابل پیشگیری است، اما از سوی دیگر سرطان تخمدان ناشایع است.

عوارض و مراقبتهای پس از هیسترکتومی:

عوارض عمده هیسترکتومی شامل عفونت لگنی، عفونت کلیه و مثانه و خونریزی است. حین ترخیص از بیمارستان، لازم است بیماران تا مدتی از مقاربت و بلند کردن اجسام سنگین پرهیز کنند. پس از ۶ تا ۸ هفته شما می توانید حتی در فعالیت های ورزشی نیز شرکت کنید.

منبع: کتاب جامع سلامت خانواده، جلد دوم

لیست متخصصان زنان، زایمان و نازایی

ارســال دیــدگــاه