تنبیه (محروم کردن)

تنبیه

(محروم کردن)

“بروداخل اتاقت و تا نگفتم بیرون نیا”

همه والدین با این جمله آشنا هستند. این یکی از مهم ترین روش های تنبیهی برای کودکان یعنی محروم سازی است. این تکنیک صرفا برای رفتارهای ایذایی که ماهیت آزار و اذیت دارند مناسب است مانند داد زدن، کتک زدن، هل دادن، پرتاب کردن، و جیغ کشیدن.
برای انجام این تکنیک ۶ مرحله مهم است: به همراه داشتن زمان سنج یا آلارم گوشی تلفن همراه، انتخاب رفتار برای این تکنیک، انتخاب مکان مناسب، قرار داد رفتاری با کودک، اجرا ، و صحبتهای بعد از خاتمه محروم شدن.
۱.استفاده از زمان سنج بدین دلیل است که در حین محروم سازی کودک دائما از مادر نپرسد که چه زمانی باید از اتاق بیرون بیاید و البته دلیل دوم آن است که مادر زمان تمام شدن تنبیه را فراموش نکند، لازم به ذکر است که مدت زمان تنبیه برای کودک به ازای هر یک سال از سن او یک دقیقه است یعنی ۵ دقیقه برای یک کودک ۵ ساله است.
۲.گام دوم انتخاب رفتار مناسب برای محروم کردن است که باید ماهیت ازار و اذیت داشته باشد، همچنین بیش از یک رفتار را در این تکنیک قرار ندهید.
۳.در انتخاب مکان برای کودکان دو تا چهار ساله از یک صندلی برای محرومیت استفاده می شود و برای کودکان بزرگتر از مکان دیگری جز اتاق کودک که خسته کننده باشد استفاده می شود. این اتاق باید روشن و ایمن باشد اما دور از هرگونه سرگرمی و جذابیت باشد.
۴.در قسمت قرارداد رفتاری به کودک این آگاهی را می دهیم که در صورت تکرار شدن این رفتار چه پیامدی رخ خواهد داد، این جمله باید به صورت قاطعانه و نه تهدیدی بیان شود.
۵.در پایان بعد از اتمام محرومیت مهم است از کودک پرسیده شود که آیا دقیقا می داند به چه دلیلی محروم شده است.
۶.اگر اذعان کرد که نمی داند او را مجبور نمی کنیم و صرفا ما آن را مجددا بازگو می کنیم که علت این پیامد چه رفتاری بوده است.
برای مطالعه مطالب بیشتر به سایت دکتر فرحناز کیان ارثی به آدرس زیر مراجعه فرمایید.

دکتر فرحناز کیان ارثی،روانشناس

ارســال دیــدگــاه